رویداد «من/تو؛ روزهای عُصیان و غم»

🖤 گفتگویی در بابِ هجومِ احساسات و روان‌های فرسوده.

روزهای حیرت و سرگردانی
روزهای وحشت و درماندگی
روزهای بیم و امید
روزهای مهر و کین
روزهای تند و کند
روزهای طرد و همدلی
روزهای سرشار و تهی
روزهای خود و دیگری

این روزها سرشاریم از عواطف، افکار، امیال و رفتارهای متناقض. گویی بیش از پیش از خود بیگانه‌ایم. بیش از هر زمان دیگری، دنیای بیرون و درونمان در نسبت با یکدیگر ما را آشفته می‌سازند.
تمامی معناها رنگ باخته و بهم ریخته‌اند.
شاید و شاید و شاید تنها کورسوی امید، حضور در کنارِ دیگریِ دردمند باشد، حتی اگر زبان و شیوه‌ی بیانِ دردمان شبیهِ هم نباشد.

در این نشست بر آنیم وضعِ دردمندِ، ناآشنا و آشفته‌ی روان‌ها و بدن‌هایمان را به گفتگو بنشینیم.

نیلوفر کیان‌راد
بهمن ماهِ سال صفر چهار.